Ion Scobioala

Pami?c i aspekty narracyjne w Ko?cu romansu Grahama Greene'a Ion Scobioala

W ksi??ce, która jest czystym studium na temat pami?ci i narracji, James Olney trafia w jeden z ilustracyjnych aspektów dwudziestowiecznych pisarzy. Twierdzi on, ?e "udr?czone poszukiwanie siebie, poprzez wzajemnie refleksyjne akty pami?ci i narracji, któremu towarzyszy dr?cz?ca obawa, ?e jest ono od pocz?tku niemo?liwe, ale te? niemo?liwe do porzucenia, jest emblematem naszych czasów" (Olney 1998: xiv-xv). Praca Olneya jest studium gatunku autobiografii, a zatem zastosowanie tego cytatu jako punktu wyj?cia w dyskusji nad powie?ci? Grahama Greene'a Koniec romansu mo?e wydawac si? odlegle. Jednak jako powie?c, Koniec romansu wykazuje wiele elementów, które powszechnie uwa?a si? za przynale?ne do gatunku autobiografii, i jako taka uwa?am, ?e jest zgodna z twierdzeniem Olneya. Projekt i dylematy, na które zwraca uwag? Olney, w bardzo zwi?zly sposób oddaj? nastrój i atmosfer? badanej powie?ci. Glównym celem tej rozprawy b?dzie zbadanie i - miejmy nadziej? - na?wietlenie, w jaki sposób pami?c i narracja s? przedstawiane jako dwa pot??ne kompleksy dzialaj?ce w tej powie?ci. Urodzony w 1904 roku, Greene zostal wrzucony do tego, co jest powszechnie uwa?ane, przynajmniej