Amine Bahloul

Ecmo Amine Bahloul

Jest to retrospektywne badanie opisowe w porównaniu z najnowszymi danymi w literaturze. Celem tego badania bylo wykazanie zainteresowania, jakie mo?e miec ogólne centrum szpitalne mo?liwo?ci? inicjowania i prowadzenia tego typu terapii w celu poprawy ?miertelno?ci, szczególnie w sytuacjach ekstremalnych. Wi?zalo si? to z analiz? akt pacjentów, którzy w ci?gu 2 lat (2012-2014) skorzystali z wdro?enia w centrum szpitalnym Colmar pomocy kardiorespiracyjnej typu ECMO. L?cznie obj?to 19 pacjentów (12 kobiet i 7 m??czyzn). ?rednia wieku wynosila 47,5 roku [17-76 lat]. Zaimplantowano 9 ECMO ?ylnych (47,37%) we wskazaniach oddechowych (glównie Ostry Zespól Niepokoju Oddechowego) i 10 ECMO ?ylno-twarzowych (52,63%) we wskazaniach hemodynamicznych (glównie zapalenie mi??nia sercowego i zatrzymanie kr??enia). 6 pacjentów (31,57%) mialo niewydolno?c wielotarczow? prowadz?c? do ?mierci. Wska?nik prze?ycia na poziomie 6 miesi?cy wyniósl 31,7%.