Max Kreijn

The Not-quite-frozen Lake of Tender Hurt: a Flawed Memoir Pretending to Be a Novel, Part 3 of the Trilogy Sleeping with Boys Max Kreijn

Publisher Marketing: 'All the boys I have fallen for over the last half century always had a secret story behind them, a hurt that never healed, a pain that was still there, deep down, inside, ' the author writes, 'so I have always tried to move carefully, gingerly onto the not-quite-frozen lake of tender hurt. Otherwise -I knew- the thin ice would crack and I would fail miserably and just end up with wet feet.' 'The Not-quite-frozen Lake Of Tender Hurt', a novel that somewhere in its sweeping description of a 45-year search for love, strangely or perhaps not that strangely, turns into a slightly rambling autobiography of the author, a somewhat haphazard life-story he keeps trying to treat as a novel. But somewhere in there is the reckoning of past mistakes and a lot of unraveling love affairs that were meant to last forever. The slow realization, that -in the end- everyone has his own baggage, turns the writer around to the rather shocking thought that he is probably writing the case-history of his inability to sustain his own concept of love. Even in the last chapters, he is still trying to convince himself of the possibility of falling in love one more time. And of course he does, because the boy he finally meets certainly does not have HIS baggage. This 'flawed memoir pretending to be a novel' is the ultimate part of the trilogy SLEEPING WITH BOYS, a title that did not arrive as an Einstein-like mind-flash but seemed to cover the subject quite well. These three books are not sad stories, but are based on a life spent in all the right places, London on the tail-end of the Sixties, the Spanish island of Ibiza, still not discovered by mass tourism, the South of France, before the fish-and-chip shops opened there, Rome, Venice and Florence before you had to buy a ticket to get in. And a lot of lovers, now gone or spread out to far corners of the earth. 'I now realize I was subconsciously always looking for the one-and-only, and in the end I found him.' Contributor Bio:  Kreijn, Max Max Kreijn, 65, is een internationaal bekende kunstenaar, die uitgebreid in galleries en musea over de wereld heen tentoongesteld heeft. Hij wordt gezien als een van Australie' en Nederland's vooraanstaande levende realisten met een internationale reputatie. Met zijn onovertroffen combinatie van Vermeer's oog en het instinktieve begrip van een surrealist, schept hij voor de kijker beelden van de ziel van plaatsen, die hij bezocht heeft, die tegelijkertijd onmiddellijk en tijdloos zijn. Hij toont ons de mogelijkheid -zo niet om de tijd tegen te houden- maar het perfecte moment in zijn hand te houden met alle sprankelende vitaliteit intact. Na de voltooiing van de trilogie SLEEPING WITH BOYS: 'The Altar Boy', 'The Passion' en 'The Not-Quite-Frozen Lake Of Tender Hurt', geschreven in 2007-2009 in zijn huis in Sydney en zijn ommuurde oerwoud aan de rivier in Centraal Bangkok, heeft hij onlangs in 2011 'The Passing-On Of Knowledge' en 'The Book Of Daniel' gepubliceerd. (omslagtekst) Ik keek Francesco in zijn ogen en het viel me op dat zijn lichtbruine pupillen doorschoten waren met blauwe strepen. Hou daar NU onmiddellijk mee op, zei ik tegen mezelf. 'Mijn ouders noemden me diavoletto toen ik klein was, ' grinnikte hij. Dit joch miste echt niks. 'Heb je ooit de zon zien ondergaan vanaf La Rocca?' 'No, mai visto, ' zei ik, terwijl ik ongelofelijk stond te liegen. La Rocca is het hoogste punt boven Assisi, echt niet ver weg, er ligt een beetje van een ruine van een kasteeltje daar en niemand gaat er ooit naar toe, behalve 's nachts in het donker voor een goeie neukpartij in de open lucht. Hij liep eerst voor me uit, daarna bleef hij even staan, alsof hij er op stond te wachten dat ik hem in zou halen en stak zijn hand onder mijn arm. Langzaam liepen we de steile trappen naar La Rocca op. Zijn hand voelde zo goed aan, daar geklemd tussen mijn ribbenkast en de binnenkant van mijn elleboog. Daar ga je, dacht ik, vierendertig jaar oud en je wordt door de mooiste 18-jarige jongen langzaam een steile kleine weg opgevoerd, die het stadje uitloopt op weg naar een geruineerd oud kasteeltje op de heuvel. Ik moet wel hardstikke gek zijn. Deze onvergetelijke passage door 65 jaren van een vol leven -van fixaties met hoerejongens tot een grote liefde verloren en weer teruggevonden, opgroeien in Nederland, de Swinging Sixties in Londen, Italie en Thailand om maar een paar plaatsen te noemen- deze roman is het adembenemende verhaal van een leven, een tour-de-force.